22:22

Hafızam çok iyiydi benim. Dinlediğim, gördüğüm şeyleri kolay kolay unutmazdım. Uzun rakamları, telefon numaralarını bi’ kere okuyarak aklımda tutardım. Herkes için çok önemsiz görünen detayları seneler sonra ayrıntılarıyla anlatırdım. Şimdi ise 2 saniye önce düşündüğüm şeyi unutuyorum. Dikkatim çok dağınık. Kafamı toplayabilmek için durup dakikalarca düşünüyorum. Çok yorgun, bitkin hissediyorum. Sabahları gözlerim açılmıyor. Yürümek en sevdiğim şeylerden biriyken günlük adım sayım 2000 bile olmuyor çoğu günler.

Kendimi çok zorladım. Ama neden? Sevemediğiniz bir işte kalmaya zorlamak, üstelik hemen her gün neden bırakmanız gerektiğinin bir ya da birkaç örneğini yaşıyorsanız, yaşam enerjinizi işte böyle çekebilir.

Kendime uzun bir sessizlik dönemi hediye etmek istiyorum. Çok düşünmem lazım. Öyle çok düşünmem lazım ki içimde karmakarışık duran her şeyi bir sonuca bağlamam, bir nihayete erdirmem ve rahatlamam lazım. İçimdeki hakim inanç bu. İki düşünce arasında dağılan dikkatimi toplamam, bezginliğimi dizginlemem, her şeyin açık seçik karşımda durduğu o yere ulaşmam lazım.

Çok üzgünüm.

Yavaşlamak, durmak, unutmak, barışmak, kabul etmek, teslim olmak istiyorum.

Ve bunun için gerekli ilk adımı attım. Sessizliğe gömülüp dengeyi bulacağım. Kalbime dönüp söylediği her şeyi dinleyeceğim. Oraya giden yolu biliyorum. Sadece hatırlamam lazım.

5 Ağustos 2021, 22:22. İyi geceler.

1 Yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s