Uncategorized

Hayatın İçinde Denge

Uzun bir aradan sonra geçen hafta çalışma hayatına geri döndüm. 1,5 yıl çalışmadım. Hayat boyu yapabileceğim en güzel şeyi yaptığımı yolun yarısında fark ettim. Sonra farkındalıkla yürüdüm bu yeni, taze, sınırlarımın dışında, hem korkunç hem de parıltılı yolu.

Şeffaf bir ben buldum yolda. Hiçbir şeyin bana çarpmadığı, içimden geçtiği bir alan buldum. An’da yaşamaya başladığımda, görünmez bir geometrik örüntünün içindeki güzel bir çiçek olduğumu fark ettim. Çiçeklerimin taç yaprakları hayatın kendi geometrisiyle öyle güzel birleşiyordu ki. Ordaydım, güzel renklerimle, hediyelerimle… her şeyin içinde; her şeyle bağlantılı. Yüzdeydeki gürültüyü gördüm, yalancı, yüzeysel ben’leri gördüm; sevgiyle bıraktım onları. Derine daldım. Hayatın içten dışa yaşandığını gördüm. Egosal gürültünün ne kadar kalın bir sis tabakasıyla bu güzelliği örttüğünü gördüm. Korktum, devam ettim. Korkmadım, yürüdüm. İnişleri, çıkışları-korkarak-cesaretle, karmakarışık hallerle geçtim. Sonra farkındalığım arttı. Korku eskisi kadar sık ziyaret etmediğinde, bilinç altımda olduğunu dahi bilmediğim şeyler yüzeye geldiler. Yargılamadım. Şefkatle çalıştım. Kendime sevgi ve şefkatle baktım. Dönüşümü başlattım.

Dışarda içimizi dışarı çeken, bütün dikkati çeken çok fazla şey var. İş hayatı da bunlardan biri. Savrulmadan, kaybolmadan içten dışa yaşamak, hayatın kaynağından beslenmek, çok daha bilge bir alandan karar vermek demek.

Fonda iç alan farkındalığıyla yaşamak ve çalışmak. Her zaman yaptığımız şeyleri, başka türlü yapmak. Farkındalığı sadece meditasyon, yoga seanslarımıza değil her nefese yaymak. Eskiden stres yaratan bir durumla yeniden karşılaştığımızda-stresin içinde savrulmadan- anda kalarak, farklı bir şekilde duruma uygun cevap vermek. Kök içerde, dallar dışarda. İç alana köklenmek, daha zeki, daha yaratıcı bir yerden hayatı karşılamak demek.

Sabah meditasyon yapıp, içe dönüp sonra işe gidip 9 saat oto pilotta dış dünyaya kapılmak ve akşam olunca, “bugün nerdeydim? Hiç burada değildim” demek yerine, bir ayak, bir kol içerde; diğer ayak, diğer kol dışarda tam bir denge halinde, zarifçe yaşayabilmek.

Gün içinde bir çok kez düşünce akışını kestiğimiz saniyeler yaratmak. İç bedeni hissetmek, bir çiçeğe, ağaca, gök yüzüne bakmak. Birkaç yudum suyu farkındalıkla içmek.

Burdaysak, kolay. Değilsek zor.

Köklenerek dallarımızı en yükseğe uzatalım. Gökyüzüne ne kadar uzanırsak uzanalım, hep daha yukarısı da gökyüzüdür. Gökyüzüne varmak mümkün mü? O zaman köklenmenin de sonu yok. İçimize köklenmek demek, gökyüzünde yükselmek demek.

Herkese mutlu bir hafta diliyorum🤍

Hayatın İçinde Denge” için 2 yorum

  1. Bir kır çiçekleri demeti gibi özenle seçilmiş kelimelerin de, senin içimizde kök salman demek, onu ne yapacağız peki! 😍❤️

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s