Olduğum gibi; tam, değerli, güçlü…

Eğer şu an karmakarışıksan, ne hissettiğini, ne düşündüğünü bilemiyorsan, korku önce zihnini sonra yüreğini ele geçirmişse, sinirliysen bu tam da öyle olması gerektiği için. Eğer öyle olmasaydı garip olurdu… Doğal akışta, anda, “olduğu gibi”likte türlü güzellikler saklı bizim için.

Düşüncenin ötesinde bir alana dokunmak için güzel zamanlardayız. Bizi karmaşıklığa sürükleyen her düşüncenin biraz daha altında biraz daha derinde sihirli bir alan var. Özümüz var. Özümüz, geniş, engin, sağlıklı ve mutlu… Tek bir anahtarı var. “Şimdi”. Şu anda sevdiklerim sağlıklı. Ben sağlıklıyım. Yiyeceğim var. Güvendeyim. Nefes alıyorum. Zihnimden geçenler “düşünce”. Yarın için, 1 ay sonrası için, 1 yıl sonrası için ürettiğim “senaryolar.”

Neden senaryolara enerjimi verip önce kendimi sonra sevdiklerimi üzmeyi seçeyim ki? Her nefeste seçim yapma şansım olduğunun farkındayım. Şu andaki mutluluğu seçiyorum. Sevdiklerimin gözlerinin içine sevgiyle gülmeyi seçiyorum. Zihnimin senaryolarını gördüğümde “beni güvende tutabilmek için” en kötü ihtimalleri hesaplamaya çalışan zihnime teşekkür edip, şu anda güvende olduğumu, kendim ve sevdiklerim için elimden gelenin en iyisini yaptığımı ve bunun fazlasıyla yeterli olduğunu söylemeyi seçiyorum. Uzun zamandır izlemek istediğim bir filmi açabilir, egzersize, yogaya başlayabilir, sevdiklerimi arayabilirim. Ekmek yapabilirim. Kapıya gelen kuryeye bahşiş verip, gönülden bir teşekkürle ona ve ailesine en güzel dileklerimi gönderebilirim. Bağış yapabilirim. Penceremden kuşları besleyebilirim.

Çünkü seçim şansım var. Çünkü özüm “şimdi”. Özüm “özgürlük”. Özüm “sevgi”. Özüm “şefkat”.

Ve çünkü; Bu mavi yeşil gezegende canlı olup da, insan olup da tek bir ruh hali seçmek, tek bir duygu, düşünce ve hâl seçip hep onunla yaşamayı düşlemek biraz fazlaca ölüme benzerdi.
Burada olmak mucizesi her şeyi harmanlamak, zorlukların içinden geçtikçe, düşüp kalktıkça, cesaret edebildikçe, büyüdükçe güzelleşmiyor mu?
Sadece mutluluk, sadece ışık değil, karanlık ve zorluklar da toplamı güzelleştirmiyor mu? Anlamlı kılmıyor mu?

Hiçbir hal final değil… Öğreniyoruz, pişiyoruz ve güzelleşiyoruz. Kafamız karışabilir, korkunun kucağına düşebiliriz. İzin var. İnsanız. Her kusurumuzla, her yaramızla, her halimizle çok güzeliz. Ateş de su da içimizde. Suyu seçebiliriz. Kendi yangınlarımızı kendimiz söndürebiliriz. Hissedip, görüp alan açıp başka bir şey seçebiliriz… Sevgiye, şefkate, dayanışmaya kalbimizi kocaman açıp duaya durabiliriz. Sağ olalım, güvende olalım. Güzel günlere umutla yürümek dileğiyle ❤️

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s