Uncategorized

Evimdeyim

Son birkaç gündür deneyimlediğim çok güzel bir duyguyu sizlerle paylaşmak isterim.

Önceki yazılarımda bahsettiğim, düşünceleri izleme, egonun dürtülerinin farkında olma, iç alanla yakın temasta olma, yargılamadan, yapışmadan, tepki vermeden tanık olan – izin veren gözlemci olma gibi pratikler ilk başladığımda çok zorlayıcıydı.

Kafamda dönmeye başlayan hikayelere, saniyesinde yükselen yorum, etiketleme, direnç, öfke gibi mental – duygusal, koşullanmış zihnin eseri her şeye karşılık verdiğimi fark ediyordum. İhtimaller denizinde yorgun düşene kadar bilinçsizce kulaç attığımı fark eder etmez, her seferinde birkaç saniye, birkaç nefes de olsa ana geri gelerek, tenimdeki rüzgara, nefesime, ayaklarıma ellerime odaklanip “buradayım” diyordum.

Her gün bilinçli olarak, farkında olarak dişimi fırçalarken, kahvemi içerken, merdivenleri çıkarken, yürürken “burdayım.” Hemen düşüncelere dalıp gitmek, telefonu çıkarıp sosyal medyada zihnimi yormak yerine “burda olmak”, “iç alanımda olmak”, “evimde olmak” bunları tercih ediyorum. Zaman zaman çok zorlansam da. Ego, zihin beceremiyorsun diye yargılasa da. Fark ettiğim anda gülümseyip onunla tartışmadan devam ediyorum.

Sonra geçen hafta sonu fark ettim ki normal şartlarda beni çok zorlayacak bir durumla karşılaştığım bir anda dikkatim, bilincim, “bilinçli olarak” iç alanımdaydı ve çok garip bir şekilde kalbimdeki serin deniz karşıladı beni. Aklımdan geçen ilk şey “evimdeyim” oldu ve gülümsedim. İçimde direnç, öfke, korku yükselmedi. Çok güzeldi. O anda anladım, içsel çalışmalar, zorluklar düşüşler hepsi armağanıyla geliyor. Böyle bir şey ben daha önce yaşamamıştım.

Birkaç gün sonra da çok sert bir düşüş yaşadım. Ama yaşarken bile içimde çok yumuşak konuşan bir ses vardı beni teskin etmeye çalışan. Biz kadınların menstrüasyon dönemleri ekstra zor geçiyor, geçebiliyor. Ama biliyorum ki, kalbimdeki o serin deniz hep orada. Her an, her saniye ona ulaşabilirim. Her düşüş, hediye. Her düşüşte üzerinde çalışmam gereken, derinlere dalıp iyileştirmem gereken bir parçamı görüyorum. Ona diyorum ki, “amacın beni güvende tutmak biliyorum. O yüzden böyle hırçınsın, duvarların sert. Ama ben güvendeyim. Hayatın akışına güvenmeyi seçiyorum. Seni ruhumun şifasında gün be gün yumuşatmaya, çözmeye niyet ediyorum.”

Öz şefkat, öz sevgi o kadar güzel ki bu yolda.

Evimde olmak çok güzel. Kalbimdeki serin deniz çok güzel. İç alanımda ne kaynarsa kaynasın, ilahi güce sımsıkı bağlıyım ve her an onun rehberliğinde güvendeyim. Ne olursa olsun. Hayat benimle. Hayat benim. ❤️

Evimdeyim” için 4 yorum

Mervelii için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s